Te veel leuke dingen

Wooow! Wat heb ik weer veel gedaan de afgelopen tijd. Elke dag zijn er hier zo veel dingen te doen, dat ik nauwelijks tijd kon vinden om erover te schrijven. Maar hier is dan eindelijk weer een nieuwe blog!

Voor de herfstvakantie was de Openingsceremonie van de nieuwe campus. Dit zorgde voor veel stress rond de hele school. Het was namelijk een hele bijzondere dag voor de school. Maar het was het waard, want wat was het leuk! Er waren ongeveer 400 gasten en die moesten allemaal naar de juiste locaties gebracht worden. Samen met 10 andere heb ik alle sponsors naar binnen gebracht, en dit was tegelijkertijd het leukste van de hele dag. Praatjes maken met de sponsors, vertellen over mijn ervaringen, vragen over hun link met UWC. Er waren ook veel Alumni, die elkaar na een lange tijd opeens weer toevallig tegenkwamen. Heel gezellig allemaal dus! Na een lange tijd kwam toen ook de beschermheer van UWC Nederland: Koning Willem-Alexander! Hij werd ontvangen door een erehaag met leerlingen die 9   1 vlaggen lieten zien, van alle nationaliteiten die aanwezig zijn op de school. Daarna volgde de UWC Experience. In elk klaslokaal hadden we activiteiten opgezet, die we elke week doen. African Dance, Bollywood, koken, Flashmobs en noem het allemaal maar op, de sfeer in de klaslokalen was heel goed. Toen ging het belangrijkste gebeuren: het officiële gedeelte! Studenten deden optredens en er werden een aantal hele goede speeches gegeven. Peter, Head of College, heeft zelfs een stuk gezongen! De speeches waren van heel hoog niveau, wat het extra bijzonder maakte. Aan het einde van de dag kwam ik mijn sponsors tegen, wat ik super leuk vond! We hebben even een praatje gemaakt en ik heb hen en de hele delegatie van UWC Nederland de kamers laten zien. Dit was een beetje alles wat gebeurde tijdens de openingsceremonie, maar het leukste was de gezelligheid en het feit dat ik hier mocht zijn. Het was een hele bijzondere dag!

Toen was het tijd voor een weekje herfstvakantie, wat heerlijk was! Als je thuis bent realiseer je je pas hoe druk het altijd is. Ik heb af en toe gewoon even heerlijk op de bank gezeten en genoten van de stilte en het alleen zijn. ’s avonds naar bed gaan zonder geluiden om je heen, lekker op mijn fiets stappen om even naar de stad te gaan, de was die ineens weer opgevouwen klaar ligt om aan te trekken, de WC-rollen die nooit op zijn (ja, dat is hier een groot probleem, op een of andere reden zijn de WC rollen altijd op…). Het was een heerlijk rustig weekje, en heb genoten om iedereen weer te zien. Maar aan het eind van de week had ik ook weer zin om terug te gaan. Het ontvangst toen ik terug kwam was super leuk! Ik klopte op de deur en Juliette, T’kia, Mana en iedereen die in de Common Room rende op me af om me te begroeten (dit gebeurde met veel geschreeuw en gekrijs). Na veel verhalen van alle vakanties was het weer tijd om aan school te beginnen. Het gaat steeds drukker worden, maar het is allemaal prima te doen. Ik probeer veel naar de bibliotheek in school te gaan, want als ik eenmaal op mijn kamer ben is het onmogelijk om te studeren.

Afgelopen week was het tijd voor ons eerste echte feest. Met het thema Black & White kwamen alle mannen in pak en de vrouwen in feestelijke jurkjes en op hakken (die na een half uur weer verwisseld werden door sneakers). De sfeer was heel gezellig en feestelijk. Daarnaast, hadden we afgelopen zondag Diwali, het lichtjesfeest in India. Dus was het tijd om Indiaase kleren aan te trekken. Ik mocht een jurk van Kavya lenen en was er zelf redelijk tevreden mee. Totdat ik de ‘echte’ Indiase jurken zag die Vinaya en Kavya aan hadden. Wat zagen ze er mooi uit! Met tientallen kleuren en verschillende vlakken zagen ze er echt prachtig uit. Ook had Vinaya allemaal Henna meegenomen, waarmee ze de mooiste figuren kon maken. Het was een heel gezellig feest met vrolijke Bollywood muziek.

Ook heb ik samen met Erik (USA) en Mailys (Frankrijk) kerstmis gevierd. We moesten alle drie studeren, maar we hadden totaal geen zin. Mailys heeft een kleine kerstboom in haar kamer en die had Erik versierd met lichtjes. We hadden kerstmuziek opgezet en hadden op youtube een kampvuur gevonden. We deden de lichten uit en zo creëerde we een gezellige kerstsfeer. Uiteindelijk hebben we weinig gedaan aan huiswerk, maar het was wel super gezellig en grappig.

Ik ben super blij dat ik nog aan het hockeyen ben. Het team is super leuk! We hebben het heel gezellig, maar we trainen ook serieus. Wat een goede combi is. Het is ook fijn om af en toe even weg te zijn van de campus, even Nederlands praten en lekker hockeyen. Ik ben heel blij dat ik het kan doen.

Ik heb nog lang niet alles beschreven, maar het komt er op neer dat ik het nog steeds heel erg naar mijn zin heb!

Liefs,
Mies

UWC was meerdere keren op televisie en we stonden zelfs in het NRC met de opening! Hierbij een stukje op RTL Boulevard: http://www.rtlxl.nl/#!/rtl-boulevard-9652/57178a6d-7501-b89c-f6e9-2880fe098f7c

Wil jij volgend jaar ook naar UWC? De inschrijvingen zijn geopend! Kijk voor meer informatie op: www.uwc.nl

Afbeelding

Afbeelding

AfbeeldingAfbeelding

Afbeelding

Advertenties

Gezelligheid

De titel beschrijft mijn afgelopen 2 weken in Maastricht. Het is hier een en al gezelligheid. Feestjes in de avond, gezellige gesprekken tijdens lunch en heel veel lachen. Mijn kamer is steeds gezelliger aan het worden. Juliette, Mana, T’kia en ik zijn in zo’n korte tijd al heel goed bevriend geworden. We lachen vooral heel erg veel, maar we helpen elkaar ook met school en activiteiten. Ik ben echt heel blij met mijn kamer! 

2 weken geleden hadden we introductie dinner met TEDx, wat super gezellig was! We hebben gegeten bij de history teacher en tijdens dit dinner kwam ik erachter wie de andere uit het team waren, want het team is nu compleet. De firsties zijn: Remi (Japan), Erik (USA), Anita (Thailand), Nikhil (Canada), Abigail (Frankrijk) en Thato (Zuid-Afrika). Tijdens dinner moesten we formele kleding aan, wat de bijeenkomst heel grappig maakte. Ook was Jan Scheele aanwezig, hij heeft verschillende TEDx events georganiseerd, en weet heel erg veel over het onderwerp. Wij vonden het heel leuk dat hij er was en ik kreeg de indruk dat hij het ook naar zijn zin had.

Ik ben afgelopen week een weekend naar huis gegaan. Het was heel leuk om papa, mama, Bram en Cato weer te zien! Ook heb ik met een paar vriendinnen afgesproken wat weer heel leuk was! Volgende week hebben we herfstvakantie en dan ga ik weer naar huis toe. Ik heb er heel veel zin in, maar hier heb ik het ook heel gezellig. Iedereen is steeds hechter aan het worden, en elke dag vliegt voorbij.  

Ik heb vandaag besloten om mijn vakken een beetje aan te passen. Ik heb nu history higher level, maar dit ga ik veranderen naar geography higher level. De history docent geeft de lessen niet echt op mijn manier van leren, en ben er afgelopen weken achter gekomen dat geography heel erg leuk is. Ik ga daarom nu geography higher level nemen, inplaats van history higher level. Ik hoop dat het mogelijk is met de roosters, ik denk dat ik het ergens deze week hoor. 

Ik ben best veel aan het sporten. Op maandag train ik mee met dames 4 van hockeyclub Maastricht. Het is een heel gezellig team en het hockeyniveau is leuk. Op woensdag loop ik altijd hard met een aantal andere onder begeleiding van een leraar. We rennen meestal 8,5 kilometer en het landschap is hier heel mooi. We lopen over heuvels en hebben heel mooi uitzicht. Het is heel leuk om met een groep te rennen, en de docent is een goede hardloper wat het heel leuk maakt. De eerste keer kwam ik naar het verzamelpunt en toen stond ik daar met 7 jongens. Allemaal in professioneel ren outfit. Ik had verwacht dat ik het niet bij zou kunnen houden, maar het ging gelukkig prima. De tweede keer had ik een aantal andere gemotiveerd om ook mee te komen, we waren daarna met een veel grotere groep. Ook train ik mee met MA1 van hockeyclub Maastricht. 

Op UWC is er een project was International awards is. Dit is een project waar je ongeveer een jaar aan werkt. Je gaat sporten doen, activiteiten organiseren en vrijwilligerswerk doen. Dit doe je met een groep andere leerlingen. Dit project sluit je af met een hike expeditie van 3 dagen. Ik begrijp het idee nog niet helemaal, want het blijkt dat er ook nog allemaal ingewikkelde dingen achter zitten, maar ik heb me wel opgegeven. Het klinkt namelijk super leuk!  

Dit weekend heb ik het heel erg druk gehad. Op zaterdag heb ik aan TEDx gewerkt. We zijn nu vooral bezig met het plannen en alle taken goed te verdelen. Dit klinkt heel makkelijk, maar het is onwijs moeilijk. We hebben ons doel samengesteld en we zijn ons aan het klaarmaken voor de aankomende weken, want het is een enorm project. Hoeveel mensen er nodig zijn, hoe vaak we moeten afspreken, waar we allemaal aan moeten denken. Ik had niet verwacht dat het zo groots zou zijn. Maar het is super leuk om het te mogen organiseren. Het nadenken en het samenwerken is heel leuk. Ik vind het heel erg leuk om zo’n groot project te organiseren. Op school is er een groep bezig met het maken van een film. Ze besteden er heel veel tijd aan, en als ik alle verhalen moet geloven gaat het een hele leuke film worden. Een scene van van de film is een feest, hiervoor hadden ze figuranten nodig. Samen met 30 andere ben ik toen gaan figureren, wat super gezellig was. Dit is een filmpje van hoe het er aan toe gaat op de set: 

Ik kom net terug van Latin Dance, wat echt super leuk was! We zijn bezig met de tango en de sfeer is heel goed. 2 meisjes uit Venezuela geven de lessen. Zij zijn echt heel erg goed, wat heel leuk is om te zien!

Tot zaterdag! Dan kom ik voor een weekje thuis 🙂

Liefs,
Mies  

De tijd gaat snel!

Het was weer een bijzondere week, waarin ik het weer heel druk had met van alles en nog wat. Ik had jullie verteld dat ik naar hockeytraining ging, en het was echt super leuk! Een heel gezellig team, wat prima kon hockeyen, en het was gewoon weer heerlijk om training te krijgen.

Het is zo leuk om met heel veel mensen op een campus te wonen. De gezelligheid van al die mensen die altijd met elkaar zitten, waardoor iedereen super goede vrienden wordt. In de tijd dat ik hier ben is iedereen zoveel closer geworden met elkaar. Ik kan nu al heerlijk met een aantal mensen op een terrasje zitten en uren praten. Mijn Engels gaat ook steeds beter. Af en toe loop ik echt dramatisch vast in een zin, maar meestal gaat het gelukkig goed. Er is hier bijna elke dag iemand jarig, we zingen dan niet alleen Happy Birthday, maar ook minstens 15 andere versies van Happy Birthday.

De school is heel anders dan het VWO. Je hebt hier 6 verschillende groepen waar je een aantal vakken uit mag kiezen. Je kiest 3 vakken op Higher Level (6 uur in de week) en 3 vakken Standard Level (4 uur in de week). Dit zijn mijn vakken:
Group 1 – Language A: Dutch HL
Group 2 – Second language: English HL
Group 3 – Humanities: History HL
Group 4 – Science: ESS SL
Group 5 – Mathematics: Math SL
Group 6 – The arts / of iets anders: Geography SL

De lessen zijn heel anders dan op Laar & Berg. De docenten zijn heel erg goed. Ik heb voor Engels geen goede docent, maar voor de rest van de vakken zijn de lessen echt goed. Wanneer een docent goed les geeft, is de les ook een stuk leuker. Er worden heel veel interessante filmpjes laten zien, waar iedereen dan op zijn eigen manier op reageert. We keken met ESS bijvoorbeeld het filmpje: the girl who made the world silent. Dit is een speech van een meisje van 15 jaar, het is zo’n onwijs indrukwekkende speech. Ik raad het zeker aan om hem te bekijken op youtube. Wiskunde is best wel moeilijk, vooral door het Engels. Alle termen heb ik altijd in het Nederlands geleerd, dus het is heel anders om nu ineens les te krijgen in het Engels.

Af en toe is het ook best raar om hier te zijn. Eergisteren ging ik even in m’n eentje een brief posten. En terwijl ik naar de brievenbus liep was ik een beetje aan het nadenken over alles wat er gaande is. Ik miste mijn familie en de rust. Ik ben die avond toen met wat mensen gaan praten en iedereen begrijpt het zo goed. We hebben het toen nog heel gezellig gehad, en ik was het al weer snel allemaal vergeten. Iedereen hier heeft er last van, dus iedereen begrijpt het ook, wat super fijn is.

Ik vertelde jullie vorige week over TEDxYouth @ Maastricht waar ik me voor opgegeven had. Afgelopen week kwam Asad (Pakistan) naar me toe. Hij zei dat hij iets voor me had. Ik had geen flauw idee wat het zal zijn, en toen haalde hij een brief tevoorschijn waarin stond dat ik was geselecteerd om mee te helpen met de organisatie. Ik was er super blij mee! Er waren 23 firsties die zich hadden opgegeven en er mochten maar 6 of 7 firsties meedoen. Ik had echt niet verwacht dat ik zal worden uitgekozen, het is echt een hele eer dat ik ben uitgekozen. Donderdag hebben we Introduction Dinner, ik ben heel benieuwd wat er daar gaat gebeuren. Voor MUN ben ik helaas niet uitgekozen, ze gaven voorrang aan de mensen die in de zesde zaten en die al ervaring hadden. Ik voldeed helaas niet aan deze criteria. Maar er komen nog veel meer MUN evenementen, dus ik hoop dat ik daar wel aan mee mag doen.

Zaterdag was het Peace One Day, wat echt super leuk was! Om 12 uur ging ik met ongeveer 30 andere naar de stad om daar allerlei verschillende dingen te doen. We zijn eerst naar de boekhandel geweest, waar we Imagine van John Lennon en een ander lied hebben gezongen. Dit deden we samen met een koor en het was helemaal super! De boekhandel is gemaakt in een kerk, waardoor het geluid heel mooi was. De dirigent leefde zich helemaal in in de muziek, wat heel leuk was. Ik stond naast een meisje uit Libia. Ze vertelde dat dit zo veel voor haar betekende, zij leeft vaak in oorlog. Ze vond het zo bijzonder om in die boekhandel te staan, waardoor ik het ook weer veel bijzonderder vond. Na het zingen in de boekhandel zijn we gaan zingen op straat. Later hadden we een workshop in een verlaten pand, wat heel gezellig was. Het allerleukste was denk ik de avond. Na het eten gingen we met z’n alle de vlagen van onze landen halen en de sfeer was zo goed! Iedereen was aan het zwaaien met hun vlaggen. Hun land aan het gillen, en foto’s aan het maken. Ik kwam de meest ingewikkelde vlaggen met verschillende figuren tegen. En opnieuw heb ik weer een aantal nieuwe landen leren kennen.

Deze week hebben we officieel de huizen geopend. We hebben drie huizen en ze het… tumtumtumtummmm: Willem-Alexander, Nelson Mandela en Kurt Hahn huis. De huizen werden geopend met een speech van Peter, de directeur van de school. Ik kwam er tijdens deze speech achter dat er 94 verschillende nationaliteiten op UWC Maastricht zitten. Echt onwijs veel en heel bijzonder om elke dag met zo veel verschillende mensen op 1 campus te zijn!

Elke firstyear heeft een IB buddy. Dit is een second year die je helpt met alles wat je je kan bedenken. Het is traditie dat je IB Buddy zich op een bijzondere manier introduceert. Mijn IB buddy had allerlei brieven verstopt door de hele  school. Na elke brief kwam ik meer te weten over mijn IB Buddy. Uiteindelijk kwam ik erachter dat het Kristina was. Ik ken haar nog niet heel goed, maar ik denk dat ik heel veel geluk heb met haar als IB Buddy.

Heel veel liefs,
Mies

P.S. Op de eerste dag heeft de Regionale Televisie een filmpje gemaakt van UWC Maastricht. Je kunt op dit filmpje zien waar ik woon. http://www.l1.nl/video/united-world-college-opent-deuren-6-sep-2013#.Uir0eNLIajV

AfbeeldingAfbeelding

AfbeeldingAfbeelding

Het normale leven gaat weer beginnen

Vandaag is school officieel  begonnen. We hebben ons rooster, boeken en mentor toegewezen gekregen. Al mijn schriften en pennen liggen klaar om gebruikt te worden. Ik ben klaar voor IB!

Vanochtend moesten we met z’n alle om 8.10 op school zijn. We moesten vroeg opstaan, maar dat vond ik eigenlijk soort van leuk. De drukte in de badkamer, en het gejuich van mijn Italiaanse bathroommate Ileana als er weer een douche vrij was. Ik heb een prima rooster. De lessen zijn hier heel anders dan op het Laar & Berg. Iedereen let hier op en doet zijn best. De lessen worden daardoor ook een stuk interessanter, omdat er discussies ontstaan. Ik kan er nu nog niet heel veel over vertellen, maar volgende week zal ik meer vertellen over de lessen.

De afgelopen week heb ik weer heel veel gedaan. Nieuwe mensen leren kennen, leuke gesprekken gehad, meer geleerd over UWC en af en toe mezelf wat rust gegund. Afgelopen week heb ik Oxie ontmoet. Een jongen uit Kongo die geen woord Engels praat. We communiceren via handgebaren en google translate, maar het is altijd heel gezellig. Ik ben aan het einde van de dag altijd redelijk moe van al het Engels om me heen, ik vind het heel knap dat hij zo goed z’n best doet om Engels te leren. Het is namelijk heel moeilijk als je niet kan communiceren met andere. Ik leer Oxie nu steeds beter kennen. Hij vertelde dat zijn moeder wilde dat hij dokter moest worden, daarom moest hij een bepaald vakkenpakket nemen. Maar hij vond het helemaal niet zo geweldig om dokter te worden, het is in zijn cultuur veel minder vrij dan bij ons. Voor een jongen als Oxie is het daarom ook geweldig om zijn school af te mogen maken op UWC.

Ook hebben we veel speurtochten gedaan deze week. Maastricht is echt een hele leuke stad! Ik ben er nu een paar keer geweest, en de sfeer is super. De terrasjes, de mooie winkels en de mooie gebouwen. Heel erg leuk.

We hebben heel wat workshops gedaan over verschillende onderwerpen. Ik vond vooral de workshop over de UWC values heel bijzonder (je kunt de values vinden bij het kopje ‘UWC?’). Deze workshops werden gegeven door leerlingen, en dit deden ze allemaal zo goed. Hier organiseren de leerlingen eigenlijk bijna alles, wat heel leuk is! Daarbij, kunnen ze ook nog eens heel erg goed organiseren en presentaties geven. Elke presentatie had een boodschap, soms waren het hele diepzinnige boodschappen. Maar het was ook vaak een makkelijkere, maar hele belangrijke boodschap, zoals dankjewel zeggen. Toen ik de values een jaar geleden las, vond ik het allemaal heel bijzonder, maar had ik nooit verwacht dat deze values ook echt bereikt zouden worden. Zonder dat iemand het doorheeft, worden deze values namelijk elke dag bereikt, wat echt geweldig is!

Deze week heb ik ook motivatie brieven geschreven voor Model United Nations en TEDx Youth @ Maastricht. Model United Nations is een nabootsing van de United Nations, waar leerlingen van over de hele wereld naartoe komen om te debatteren over verschillende gebeurtenissen. Het lijkt mij super leuk om daar deel vanuit te maken, maar er zijn op UWC heel veel mensen die dat willen. Ik heb daarom goed mijn best gedaan op mijn motivatiebrief. Ook heb ik een brief geschreven voor TEDx, dit is een project waar mensen ideeën delen. Dit moet gebeuren in een presentatie van ongeveer 10 minuten. Dit jaar hebben UWC leerlingen bedacht om dit evenement voor jongeren te organiseren. Aangezien dit een groot project is, waar mensen uit verschillende landen naartoe komen. Hebben ze een team nodig. Ik hoop dat ik in dit team kan komen.

Vorige week schreef ik dat we naar de burgemeester zouden gaan. Maar dat was een week verplaatst, dus ik kom nu net terug. Het was in het stadhuis van Maastricht. Een prachtig stadhuis in het midden van de stad. We werden daar heel chique ontvangen. De burgemeester was heel aardig, en was echt geïnteresseerd in ons. Hij stelde vragen en wilde graag een aantal keer langs komen op college. Ik ben samen met Desire (Uganda) terug gelopen naar het college. Zij vertelde mij over haar thuissituatie. Ze woont in een huis met 16 andere, af en toe gaat er eentje weg, en af en toe komen er weer een paar bij. Zij vertelde hierover alsof het heel normaal is. Ook vertelde ze dat het in Uganda helemaal niet raar is als je ouders overlijden. Desire kent haar biologische vader niet, ze praat heel open over alles wat er in haar leven omgaat. Het is heel bijzonder om te zien hoe verschillend alles is.

Ik heb deze week veel gehockeyd. Ik ben 3 keer naar de hockeyclub geweest, de hockeyclub zit naast de campus dus dat is heel fijn. Het is heerlijk om weer even te hockeyen. Mijn houseparent (zij zorgen dat alles op onze verdieping een beetje goed gaat) is coach van Heren 1. Hij heeft gezorgd dat ik straks mee mag trainen met Dames 4. Ik ga daarom dit bericht maar eens afsluiten, anders ben ik te laat.

Liefs,
Mies

Websites:
MUN – http://www.munish.nl/
TEDx Youth @ Maastricht – http://tedxyouthmaastricht.com/Feestje op first floor Met Oxie Onno Hoes & Desire Speurtocht

Jahoorrr, ik ben er!

Ik ben nu 5 dagen in Maastricht en het is super leuk! Ik weet niet precies wat ik verwacht had van UWC, maar het is zo bijzonder wat iedereen hier doet. Ik zal een kort verslag doen van wat ik allemaal gedaan heb:

Toen ik donderdag aankwam liet Illeana (Italy) mijn kamer zien. Ik zit in de kamer met T’kia (Trinidad & Tobago), Juliette (Kongo) en Mana (Iran). Het is heel gezellig en je bent al heel erg snel heel close samen. Ik heb mijn deel van de kamer heel leuk versierd met super veel foto’s en kaartjes. De eerste dag heb ik een beetje kennis gemaakt met iedereen, iedereen was super aardig en gastvrij. Maar de namen.. De namen die je hier tegen komt zijn echt onbegrijpelijk, maar na 5 dagen beginnen de 124 namen enigszins normaal te worden. Al ken ik natuurlijk nog heel veel mensen totaal niet. Aan het begin was alles een beetje onwennig. Heel veel mensen waren moe van de reis, en je kent echt niemand. Je wist niet echt waar je samen over moest praten, maar dat is gedurende de tijd gelukkig heel anders geworden. 

Vrijdag hadden we een fair over alle subjects en een placement test voor English and math. Engels ging nog best prima, maar math was echt een drama. Vanmiddag hoor ik de uitslag, en we zullen zien wat mijn cijfers zijn. Na de placement tests ben ik gewoon een beetje met iedereen gaan praten en dat was heel gezellig! Voor zo veel mensen is Nederland heel anders dan hun thuis. Ze begrijpen niet wat er hier allemaal gaande is. Gisteren vroeg een meisje aan mij waar ze water vandaan kon halen, ik vertelde haar over de kraan, maar ze kon het gewoon niet begrijpen. Eerst durfde ze ook niet te drinken, maar nu is ze er redelijk aan gewend. Het is heel bijzonder om te zien hoe verschillend iedereen overal mee omgaat. 

Zaterdagavond hadden we een talentshow, en het was zo super leuk! Ik zat naast Desire (Uganda), T’kia (Trinidad & Tobago), Tatoo (Zuid-Afrika) en Sophie. Sommige acts waren super gaaf, Erik (USA) kon bijvoorbeeld heel goed touwtjespringen. Hij bleef maar salto’s en dingen doen terwijl hij ondertussen ook nog aan het touwtjespringen was. Er is ook een bollywood club, hun dans was heel leuk en vrolijk. Maar er waren bijvoorbeeld ook 2 jongens uit Armenie, die hun volkslied gingen zingen. Na een paar zinnen vergaten ze de tekst, maar dat maakte het juist alleen maar veel leuker. Na de talentshow hadden we een feest, iedereen hier kan zo goed dansen, echt ongelofelijk!

Gisteren hadden we een geweldige dag! Het begon met een sportcompetitie, waar ik natuurlijk weer veel te fanatiek aan meedeed, maar het was echt super! Heel veel jongens spelen voetbal op hun blote voeten of slippers. Ik ben telkens heel bang dat ze zich verwonden, maar zij blijken er vrede mee te hebben. Na de sportcompetitie heb ik mensen leren fietsen, en dat was zooo leuk. Een deel van de school heeft nooit op een fiets gezeten. Ik heb redelijk veel gerend en opzich leren ze het om te fietsen. Ze zijn alleen maar aan het fietsen over het plein, maar wanneer ze in het verkeer zijn is het een heel ander verhaal. Opstappen en stoppen is sowieso een drama, maar de verkeersregels zijn al helemaal apart. Het is nu allemaal nog even wennen, maar ik denk dat het heel erg vooruit gaat. 

Gisteravond had ik een hele gezellige avond. We hebben gedanst op Marokkaanse muziek, we hebben heel veel gepraat, gelachen, en nieuwe mensen leren kennen. Ik ga nu de stad in om de burgemeester van Maastricht te onmoeten, Onno Hoes, de man van Albert Verlinde. Ik heb er zin in! Tot snel 🙂

Liefs,
Mies  

Sleepover en ALV

Hallo allemaal, 

Dit weekend hadden we de sleepover. Dit was bij Daan, in Oisterwijk (Bedankt Daan!) We hebben het op de sleepover echt heel erg gezellig gehad. We hebben eerst gebarbecued. Ik heb nog nooit zo hard gelachen tijdens een diner. De meest absurde verhalen kwamen boven borrelen. Vooral Sophie had veel leuke verhalen, dus dat gaat wat worden in Maastricht! Het was echt heel erg leuk. 

We hebben ook besloten wie de year representatives werden. Year representatives zijn een jongen en een meisje die de communicatie van heel de jaargroep een beetje op gang houden. Zij organiseren bijvoorbeeld een ontmoeting tijdens Kerstmis. Bij ons zijn dit Femke (Singapore) en Daan (India) geworden. Ik denk dat zij deze rol goed in vervulling kunnen brengen. 

Over naar de sleepover: na een gezellige avond zijn we rond 4 uur in slaap gevallen. Maar Jonathan was vergeten zijn wekker uit te zetten, waardoor we om 7 uur allemaal wakker waren. Samen met Sophie ben ik rond half 10 in de trein gestapt om terug naar Hilversum te gaan. Sophie wilde namelijk nog leren en ik had de verjaardag van Laura die 16 werd. Wat trouwens heel gezellig was. 

Om half 5 begon de ALV barbecue. Eerst zijn we bij een oud leerling van Amerika geweest. Er zijn namelijk ook dingen die niet leuk zijn op het college. Hier heeft zij ons mee geholpen. Toen zijn we naar een heel erg mooi kantoor gegaan. Waar we onszelf hebben voorgesteld aan alle alumni. Daarna hebben we heerlijk gegeten en gepraat met alle second-years en third-years. 

Dit was ook de laatste keer dat we de jaargroep zouden zien voordat we allemaal vertrokken. Na een lang afscheid zijn Femke, Marijn, Queeny, Emma, Daro, Bono en ik naar het station gegaan. Het begon keihard te regenen dus zijn we met z’n alle in de bus gegaan. Waar Bono en ik nog een deal met de buschauffeur hadden gemaakt, waardoor we samen met 1 kaartje konden reizen. 

Het was dus weer een geweldig UWC weekend! Nu is het wachten tot 5 september: ons vertrek! 

Liefs, 
Mies 

Beursuitreiking!

Hallo allemaal, 

Vandaag heb ik echt een geweldige dag gehad! Wat was dit bijzonder en super leuk. De beursuitreiking, wauwww! Samen met Femke (Singapore) en Joliene (Canada) zat ik om 07:33 in de trein richting het Vredespaleis in Den Haag. 

Toen we om 9 uur aankwamen hebben we daar het dansje geoefend terwijl wij een groot publiek aan Japanners met Ipads hadden. Heel veel Ipads! Het oefenen verliep allemaal niet heel praktisch, omdat er elke 5 minuten wel iemand van de jaargroep aan kwam lopen die natuurlijk ontvangen moest worden. 

Op een bepaald moment kwam er ineens een jongen naast ons staan en begon tegen ons te praten. Chris (Italie) en ik keken elkaar aan en gingen weer door met dansen. Maar een paar seconde later realiseerde ik dat dat Jonathan moest zijn. Mijn co-year! Dus ik stel me voor en maak een praatje met hem. Ondertussen was heel de jaargroep er ook omheen komen staan om zich voor te stellen. Jonathan woont in Aruba, dus we hadden hem nog nooit ontmoet voor de beursuitreiking. 

Om 10 uur zijn we met z’n alle door de douane gegaan en hebben we de locatie bekeken. Ook zijn we toen direct begonnen met oefenen, wat best prima ging. En omdat iedereen al vroeg in de trein zat hebben we rond 11 uur al een soort van lunch gehad. Met heerlijke koekjes die maar aangevuld werden. Ook kregen we onze prachtige oranje polo’s. 

Rond 2 uur kwamen alle sponsoren, familieleden, docenten en alumni. Mijn ouders, broertje en zusje waren er. We mochten ook een docent meenemen en ik had daarvoor mevrouw Mohrmann gekozen. Echt heel erg leuk dat zij wilde komen! Ik heb hier kennis gemaakt met mijn second years en met ouders van leerlingen. Toen iedereen na een uur binnen was moest alleen de koning nog komen. De koning? Jaaa, de koning! Koning Willem-Alexander heeft op UWC Atlantic in Wales gezeten en is nu beschermheer van het UWC. Wij waren allemaal keurig in een rij gaan staan en mochten hem allemaal een hand geven. Na een kort praatje is hij naar binnen gegaan en zijn wij in een rij gaan staan om 5 minuten later onder luid applaus naar binnen te stappen. Wat was dat leuk zeg! Wij liepen naar onze stoelen terwijl we een daverend applaus kregen. Ik bleef maar lachen op dat moment! 

Toen waren er een aantal mooie speechen. Ik was vooral heel erg onder de indruk van de speech van Asad Jamal Malik vond ik heel erg mooi. Hij is een Pakistaanse jongen die nog nooit buiten zijn stad in Pakistan was geweest, totdat hij werd geselecteerd voor UWC Maastricht. Hij verwoorde dit zo mooi, en af en toe zo grappig. Dat het een geweldig verhaal werd. 

Aan het einde was het de beurt aan ons. We stelde ons voor doormiddel van de quotes en kregen onze beurzen. Ook deden we het dansje, wat erg goed ging. Het cabaret, wat echt super leuk was, omdat er interactie met het publiek was. Bono, Daan en Marijn deden een Jazz Combo en als allerlaatste deden we het lied. Het lied zongen we met z’n alle heel erg vals, maar het was  leuk om te doen.

Toen het officiële gedeelte afgelopen was zijn we naar buiten gegaan voor een gezamenlijke foto met de Koning. Ik had heel veel geluk, want ik mocht naast de Koning staan 🙂 Daarna hebben we een borrel gehad in het vredespaleis met alle gasten. Ik heb gepraat met veel sponsors die stuk voor stuk een prachtig verhaal hadden. Ook heb ik Douwe ontmoet, hij heeft mij eigenlijk enthousiast gemaakt voor UWC en het was heel leuk om hem weer eens te zien. Het was heel erg bijzonder om met zo veel bijzondere mensen in een ruimte te staan. Iedereen had wel een verhaal. Het was leuk om even met de Koning te spreken, omdat je verwacht dat hij heel anders is dan andere. Wat, ondanks zijn bijzondere functie, natuurlijk heel erg meevalt. 

Als laatste deze dag zijn we met alle first-years, second-years and third-years gaan eten bij Garoeda. Tijdens dit maal heb ik denk ik wel 5 glazen water op, zo heet was het. Maar dat maakt natuurlijk niets uit, want het was super gezellig! 

Deze dag heb ik heel de dag met een lach op mijn gezicht gelopen en besefte ik me dat het echt geweldig is dat ik geselecteerd ben om naar Maastricht te gaan. Ik had eerst nogal mijn twijfels over Maastricht, maar na deze dag voelde ik me zo vereerd dat ik deel uit mag maken van UWC. Ik zal deze dag nooit meer vergeten en ik vond het echt helemaal geweldig! 

Liefs, 
MiesAfbeelding

 

 

Oefenen voor de beursuitreiking

Hallo allemaal, 

Vandaag hebben we met de hele jaargroep geoefend voor de beursuitreiking. Dit deden we bij Nanda, die ook erg betrokken is met UWC. 

Ik reisde vanaf Hilversum met Sophie (Maastricht!) en Femke (Singapore) naar Heemstede. Al snel kwamen we veel andere UWC-ers tegen. Toen we waren aangekomen hebben we eerst wat gedronken en met z’n alle gepraat over van alles. Toen heel de jaargroep compleet was zijn we gaan oefenen met het lopen in volgorde. Alles moet er op de beursuitreiking namelijk helemaal perfect uitzien. Zo ook het loopje naar en op het podium. Daarna hebben we alle quotes geoefend. Tijdens het voorstellen moeten we allemaal ons namen, ons college en een quote noemen. Mijn quote is: You have to be unique, and different and shine in your own way. Sophie had bedacht dat het leuk zal zijn om met de 3 Maastrichters in een piramide te gaan staan. Huh 3 Maastrichters, er waren er toch 5? Ja, dat klopt. Helaas hebben Sebastiaan en Rebca zich afgemeld om naar UWC Maastricht te gaan. Ik vind het heel erg jammer, maar ik gun ze het allerbeste en samen met Jonathan en Sophie gaan wij de Dutchies in Maastricht vertegenwoordigen. 

Na het oefenen met de quotes zijn we het lied gaan oefenen. We hadden een gezamenlijk lied voor op de beursuitreiking gemaakt. Naja, vooral Agnes had hem gemaakt (bedankt Agnes!). Het lied was op de melodie van Tie a yellow ribbon round the oak round tree. Dit is de tekst van het lied:

We’re leaving home, we want to go
To new places learning things we don’t yet know
The world must be protected and we can cause we’re in touch
That is why we want to say
Thank you very much
Thank you very much

Whoa, we’ll be a member of U W C
We’ll be gone two years
To achieve our dreams
Inspired by ideals of UWC
Intercultural
Only peaceful
With integrity
Through action and representation of-our own-coun-try

We hope to pass our IB
With service, action, creativity
We’re gonna love the feeling,
Of our brand new place to be.
Open views and also the new people we will meet
So thank you extrem’ly

Whoa, we’ll be a member of U W C
We’ll be gone two years
To achieve our dreams
We want to thank our sponsors for this possibility
Intercultural
Only peaceful
With integrity 
We globalise together to lóve and world-wide peace

Nog niet iedereen kende het lied uit zijn hoofd maar het ging prima. We hadden gelukkig Jamie (India) in onze groep en zij kon ons allemaal erg goed helpen. Daarna zijn we gesplitst in groepjes, sommige oefenden het cabaret en ik oefenden bij het dansje. Sophie en Femke hadden een hele leuke choreografie gemaakt. Dus die hebben we allemaal een beetje geleerd. 

Na alles herhaald te hebben kwam het leukste van de hele dag: het strand! We zijn met een deel van de jaargroep naar het strand in Zandvoort gegaan wat echt super leuk was. Ik heb zelfs gezwommen (wat echt heel erg koud was). De tijd op het strand ging echt heel erg snel voorbij, maar ik merkte wel dat we nu al heel close zijn geworden met de jaargroep. Iedereen kan het heel goed met elkaar vinden en dat geeft een fijn gevoel. Na een lang afscheid is iedereen in de trein gestapt om naar huis te gaan. Ik kan gelukkig altijd met Sophie en Femke reizen, wat het veel gezelliger maakt. 

Liefs, 
Mies

Afbeelding

 

Kennismakingsdag

Hallo allemaal,

Vandaag was de dag waarin ik mijn jaargroep ging ontmoeten. Ik kende iedereen al een beetje via Facebook, maar het was natuurlijk heel leuk om iedereen in het echt te gaan ontmoeten (dus ook mijn co-year!!). Wij gaan met z’n vijfen naar Maastricht, maar Sebastiaan, Rebca en Jonathan wonen niet in Nederland. Dus die ontmoeten we pas later. Op deze dag zouden we meer informatie krijgen over de colleges. Een leuke dag dus!

Toen ik aankwam maakte ik kennis met iedereen. Het was leuk om iedereen in het echt te zien, maar het allerleukst was om Sophie te ontmoeten. Samen gaan wij naar Maastricht en ik merkte direct dat wij het erg goed met elkaar kunnen vinden. Heel erg fijn! Het was ook fijn om met iemand te praten die ook naar Maastricht gaat en om samen te praten over onze volgende 2 jaar.

De dag begon met alle presentaties van de leerlingen. We hadden een presentatie van ongeveer 3 minuten moeten voorbereiden waaraan iedereen je leerde kennen. Ik heb mijn presentatie gegeven met als gebruik mijn sleutelbos. Aan mijn sleutelbos hangt eigenlijk alles wat ik elke dag doe. Aan de hand hiervan had ik dus een leuk verhaaltje gemaakt over mijn hobby’s, school, familie en noem het allemaal maar op. Ook waren er mensen die dansje deden, een liedje opvoerde of een filmpje lieten zien. Allemaal erg leuk om te zien!

Daarna kregen we heel veel informatie over de colleges en de reis. Visums, bagage, problemen op luchthavens, internet en noem het allemaal maar op. Dit was voor Sophie niet heel erg relevant, omdat wij op 5 september bepakt onze trein nemen en er niet heel veel mis kan gaan.

Tijdens de lunch heb ik gezellig met iedereen gepraat en gelachen. Daarna kwam het onderwerp sex, drugs en rock & roll op het programma. Een onderwerp wat in de brugklas zorgde voor veel gelach, maar hier prima verliep. Ook hebben we geprobeerd om onze act voor op de beursuitreiking voor te bereiden. Dit liep allemaal wat minder soepel en we besloten om dit maar gewoon allemaal via Facebook te bespreken.

Er waren op deze dag erg veel alumni om te vertellen over alle colleges. Helaas waren er geen alumni van Maastricht, iets wat ik heel jammer vond. Maar de ouders van Eline (mijn second-year) waren er wel. Zij hebben ons hele leuke dingen verteld, bedankt! Volgend jaar zal ik er wel bij zijn om mijn firsties veel te vertellen over Maastricht.

Floor (USA) heeft een filmpje gemaakt van de hele dag. Hierin zijn alle leerlingen te zien, echt heel erg leuk! http://www.youtube.com/watch?v=_7siZ0KfWYU&feature=youtu.be

Dit is de hele jaargroep:
– Sophie van Baar de Knegt – Maastricht
– Jonathan Lambrinos – Maastricht
– Guyon Borgmann – USA (http://guyonborgmann.wordpress.com/)
– Samanta van der Steen – USA
– Floor Fiers – USA
– Femke Heddema – Singapore (http://femkeheddema.wordpress.com/)
– Jamie Vatcher – India (http://jamievatcher.wordpress.com/)
– Daan de Kruijf – India (http://daandekruijf.reislogger.nl/)
– Mandula van den Berg – Mostar (http://mandulamostar.wordpress.com/)
– Bono Siebelink – Mostar (http://bonosiebelink.wordpress.com/)
– Ruby Ellen Tode – Mostar
– Margot van der Sande – Costa Rica (http://margoing.wordpress.com/)
– Eleanor Denneman – Costa Rica (http://eleanorcosta.wordpress.com/)
– Saber Benjah – Swaziland (http://swazisaber.nl/)
– Roos de Moor – Swaziland (http://redemoor.wordpress.com/)
– Joliene Post – Canada (http://jolienepost.wordpress.com/)
– Cris Dekkers – Italie
– Agnes Schim van der Loeff – Italie (http://agnesschim.wordpress.com/)
– Marijn Kuizenga – Noorwegen (http://marijntonorway.wordpress.com/)
– Ruben Petit – Wales
– Daro Nakshbande – Wales (http://www.daronakshbande.wordpress.com/)
– Yousra Chaabane – Hong Kong (http://yousrachaabane.wordpress.com/)

Liefs,
Mies

*TringgggTringggg*

Samen met mama was ik op 17 april het interview van (toen nog) Prins Willem-Alexander en Prinses Maxima aan het kijken. Toen er opeens een onbekend nummer belde. Ik geloofde nauwelijks dat dit UWC kon zijn, en nam op:

– Hallo, met Mies Bos

– Hallo Mies, met Gerco, ken je me nog?

Mijn hart begon razend snel te kloppen en het gesprek ging verder

– Tuurlijk ken ik je nog! 

– Ik ga jou heel erg blij maken want jij gaat volgend jaar naar UWC. 

– Yeahhhh! Heel erg bedankt! 

– Maarrr

Toen wist ik dat ik voor Maastricht was geselecteerd. Wat het heel erg raar maakte. Ik had namelijk verwacht om in het buitenland te komen. Aan het begin vond ik het heel erg jammer. Maar na het ontmoeten van mijn super lieve co-year Sophie, het ontmoeten van mijn Arubaanse vriend Jonathan en later de geweldige beursuitreiking heb ik er op dit moment veel zin in! 

Liefs, 
Mies